Jan Widacki
Jan Widacki
Data i miejsce urodzenia
6 stycznia 1948
Kraków
Poseł VI kadencji Sejmu
Okres urzędowania
od 5 listopada 2007
Przynależność polityczna
Demokratyczne Koło Poselskie
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Jan Stefan Widacki (ur. 6 stycznia 1948 w Krakowie) – polski adwokat, profesor dr hab. nauk prawnych, dyplomata, autor kilkunastu książek i około 300[1] artykułów naukowych, od 2007 poseł na Sejm VI kadencji.
Spis treści
- 1 Działalność naukowa i zawodowa
- 2 Działalność publiczna
- 3 Proces karny
- 4 Wybrane publikacje
- 5 Przypisy
- 6 Źródła
- 7 Linki zewnętrzne
[edytuj] Działalność naukowa i zawodowa
W 1969 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studiował także filozofię[1]. W 1972 został doktorem nauk prawnych. Habilitował się w 1977, w tym samym roku objął stanowisko kierownika Katedry Kryminalistyki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, gdzie również był prodziekanem. W latach 1983-1990 wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, pracował również jako visiting professor w USA. W 1984 uzyskał tytuł profesora. Do końca lat lat 80. udzielał się jako kryminolog i biegły sądowy.
Od 1996 prowadzi praktykę adwokacką.
W latach 90. bronił m.in. oskarżanego o wielokrotne zabójstwo mężczyzny o pseudonimie "Inkasent", która to sprawa zakończyła się wyrokiem uniewinniającym. Występował także jako pełnomocnik procesowy Romana Kluski[2]. Był też obrońcą Mirosława Danielaka ps. "Malizna". Bronił funkcjonariuszy SB oskarżonych o matactwa w sprawie śmierci Stanisława Pyjasa[3]. Proces przegrał, lecz mimo tego i mimo ustalenia w śledztwie w latach 90., że Stanisław Pyjas zginął w wyniku pobicia[4], twierdzi w wywiadach, że Stanisław Pyjas spadł ze schodów[5]. W procesie lustracyjnym bronił Henryka Karkoszę. Był reprezentantem Jana Kulczyka przed sejmową komisją śledczą ds. PKN Orlen oraz w sporze z Romanem Giertychem.
[edytuj] Działalność publiczna
W 1980 zapisał się do "Solidarności", należał też do PZPR, z której wystąpił po wprowadzeniu stanu wojennego.
Na początku lat 90. pełnił funkcję wiceministra spraw wewnętrznych powołanym za czasu rządu Tadeusza Mazowieckiego. Nadzorował weryfikację SB oraz przygotował nowe ustawy policyjne. Był współautorem "raportu Rokity".
W latach 1992-1996 zajmował stanowisko ambasadora na Litwie. W 1996 został odznaczony litewskim Orderem Wielkiego Księcia Gedymina II klasy z Gwiazdą.
W 2007 założył stowarzyszenie Ruch na rzecz Demokracji[6]. Jest felietonistą lewicowego tygodnika "Przegląd".
W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat poselski liczbą 24 963 głosy, startując w okręgu krakowskim z pierwszego miejsca na liście Lewicy i Demokratów z rekomendacji Partii Demokratycznej. Od 7 lutego 2008 członek sejmowej komisji śledczej. Na skutek rezygnacji został ze składu komisji odwołany przez Sejm 27 czerwca 2008.
9 kwietnia 2008[7] współtworzył Demokratyczne Koło Poselskie.
[edytuj] Proces karny
W lipcu 2007 prokurator z prokuratury w Białymstoku wniósł do Sądu Rejonowego dla Pragi-Południe w Warszawie akt oskarżenia przeciw Janowi Widackiemu, zarzucając mu że jako adwokat Mirosława D. ps. "Malizna", powołując się na wpływy w gangu pruszkowskim oraz w strukturach władzy, nakłaniał świadków do składania fałszywych zeznań i wynosił z więzienia grypsy aresztowanego Krzysztofa F. m.in. w sprawie zabójstwa jednego z przywódców mafii pruszkowskiej Andrzeja Kolikowskiego ps. "Pershing". Drugi zarzut dotyczy zastraszania Marka Dochnala tak, by ten w swoich zeznaniach ukrywał informacje obciążające Jana Kulczyka, którego przedstawicielem był Widacki.
Zdaniem Jana Widackiego zarzut prokuratora jest oparty na pomówieniu zabójcy odbywającego karę 25 lat pozbawienia wolności, który został zainspirowany przez obrońcę drugiej strony[8][9][10].
[edytuj] Wybrane publikacje
- Kryminalistyka
- Kniaź Jarema
- Litwo, Ojczyzno nie moja
- Stulecie krakowskich detektywów